کیفیت قالب های فولادی به طور مستقیم بر دقت شکل دهی و ایمنی ساخت سازه های بتنی تاثیر می گذارد. کنترل کیفیت باید در کل فرآیند طراحی، تولید، بازرسی و استفاده یکپارچه شود. یک حلقه بسته باید در بین مواد، فرآیندها، آزمایش ها و مدیریت ایجاد شود تا اطمینان حاصل شود که محصول در طول استفاده پایدار و قابل اعتماد باقی می ماند.
کنترل منبع با انتخاب مواد و بازرسی ورودی آغاز می شود. مواد اصلی قالب‌های فولادی عمدتاً صفحات و مقاطع فولادی با استحکام کم-آلیاژی-بالا{2}}می‌باشند که باید شرایط درجه، ضخامت و عملکرد مکانیکی مشخص‌شده در استانداردهای ملی یا صنعتی را برآورده کنند. پس از ورود به کارخانه، گواهی های مواد و گزارش های ترکیب شیمیایی باید تایید شود و صفحات باید به صورت چشمی بازرسی شوند تا مواد دارای ترک، لایه لایه شدن، خوردگی شدید یا انحراف ضخامت بیش از حد حذف شوند. فقط مواد خام واجد شرایط می توانند یک پایه عملکرد پایدار برای پردازش بعدی فراهم کنند.
کنترل کیفیت در طول فرآیند تولید بر دقت پردازش و کیفیت جوش تمرکز دارد. تجهیزات برش CNC یا پلاسما باید در مرحله برش مواد استفاده شود تا اطمینان حاصل شود که خطاهای ابعادی در محدوده مجاز هستند و برش‌ها مرتب و بدون سوراخ هستند تا از ایجاد شکاف یا غلظت تنش در حین اتصال جلوگیری شود. فرآیند شکل‌دهی و پرس باید با توجه به پارامترهای قالب، کنترل فشار و زمان انجام شود تا از انحنای و زاویه خمش پانل‌ها با طراحی منطبق باشد و از انحراف شکل ناشی از برگشت فنری جلوگیری شود. جوشکاری باید از جوش های پیوسته و کامل عاری از سرباره و تخلخل اطمینان حاصل کند. فرآیندهای جوشکاری مناسب برای نواحی تحمل بار بحرانی باید استفاده شود و برای جلوگیری از تضعیف سفتی کلی به دلیل نقص جوشکاری، آزمایش‌های غیرمخرب باید در نمونه‌برداری تصادفی انجام شود.
کیفیت عملیات سطحی به طور مستقیم بر دوام قالب فولادی و ظاهر بتن تأثیر می گذارد. حذف زنگ باید به طور کامل انجام شود، معمولاً با استفاده از سندبلاست یا سنگ زنی مکانیکی برای از بین بردن رسوب اکسید و سرباره جوشکاری، از تمیز بودن بستر اطمینان حاصل می شود. پرایمر ضد زنگ باید به طور یکنواخت اعمال شود و محکم به زیرلایه بچسبد. پوشش رویی باید دارای مقاومت در برابر آب و هوا، مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر خوردگی باشد تا از خرابی زودرس در محیط های مرطوب یا شیمیایی جلوگیری کند. ضخامت و چسبندگی پوشش باید الزامات فنی را برآورده کند تا از لایه برداری و آلودگی سطح بتن در حین ساخت جلوگیری شود.
قبل از خروج از کارخانه، محصول نهایی باید تحت بازرسی جامع شامل ابعاد، صافی، خطای مورب، کیفیت جوش و یکپارچگی پوشش قرار گیرد. بازرسی باید بر اساس استانداردها یا قراردادهای قراردادی انجام شود. برای شبیه سازی فشار جانبی بتن و بررسی تغییر شکل و پایداری قالب باید در مواقع لزوم آزمایش های بار انجام شود. محصولات واجد شرایط باید شماره گذاری، ثبت و با احتیاط های استفاده برای ردیابی و مدیریت{3} سایت علامت گذاری شوند.
کنترل کیفیت در مرحله استفاده به همان اندازه مهم است. بررسی‌های مونتاژ در سایت باید طبق مقررات انجام شود تا از اتصالات محکم و تکیه‌گاه‌های پایدار اطمینان حاصل شود و از تغییر شکل یا ناپایداری ناشی از نصب نادرست جلوگیری شود. پس از استفاده، بتن باقیمانده باید به سرعت تمیز شود و پوشش و جوش ها بررسی شوند. هر گونه آسیب باید تعمیر شود یا قالب فوراً دور ریخته شود تا قابلیت استفاده مجدد حفظ شود.
بنابراین، کنترل کیفیت قالب‌های فولادی یک پروژه سیستماتیک است که نیازمند اجرای استانداردها و آزمایش در کل زنجیره مواد، پردازش، حفاظت و استفاده است تا تضمینی-دقت،{1} بالا و قابل اعتماد برای ساخت سازه‌های بتنی ارائه کند.
